

Oo...
hating-gabi,
alas-dos ng madaling-araw
Kumukurap-kurap ang ilaw sa mesa
Tambak ng mga papel,
abot-kisame ang taas
Pakiramdam ko'y nalulunod na
ako
Tingnan mo...
Diyos ko, Diyos ko,
inaabot ko na ang kisame
Nakatitig sa screen, wala nang maramdaman
Sinusubukang mag-focus, ituon ang isip sa pahina
Ngunit bawat kaisipan
ay nakakulong sa hawla Umiikot ang isip,
mabigat ang dibdib Tulog na ang lahat habang nilalabanan ko ang stress
Papalapit ito sa akin,
walang humpay ang pagod Hindi mapatahimik ang ingay na umaalingawngaw sa loob
Para akong lalamunin ng homework ko ngayong gabi Nilalabanan ang mga anino
sa ilalim ng ilaw ng mesa Walang nakakaalam
kung paano ko ito nalalagpasan Dala ang bigat na hindi nila kailanman
nalaman Oo, lumalangoy ako sa malalim na bahagi,
pilit na hindi lumubog Lubos na nabibigatan sa lahat ng dapat gawin
at isipin Nag-iipon ang mga assignment na parang bundok sa dilim
Naghahanap ng preskong hangin,
naghahanap ng munting liwanag
Nakikita nila akong pumapasok sa klase,
akala nila ay kontrolado ko ang lahat Hindi nila nakikita ang mga
oras o ang mga kwentong hindi naibahagi Tuloy-tuloy ang dating,
sunod-sunod na alon, walang pahinga Ginagawa ang lahat para lang makapasa sa
isa na namang pagsusulit Mga gabing walang tulog,
malabong paningin, nauubusan ng oras Sinusubukang isalin ang kaguluhang ito sa mga
tugma
Oo...
kailangan lang huminga
Isang pahina sa bawat pagkakataon
Walang nakakaalam...
Pero narito pa rin ako.