Thanneer Virudha
நேற்று... அது நேற்று. இன்று...
என் நாள். நான் யார் என்று
உலகம் சொல்ல வேண்டாம்... நான் யார் ஆகப் போகிறேன்
என்பதை
நான் தீர்மானிப்பேன்.
கண்ணாடியில் பார்க்கும் முகம், கேட்கிறது ஒரு கேள்வி...
“நீ உண்மையிலேயே மாறத் தயாரா?” நான் சிரித்துக் கொண்டே சொல்கிறேன்...
“இன்னும் தொடங்கவே இல்லை.” காலம் ஓடும் வேகத்தில்,
நானும் ஓட வேண்டியதில்லை. நேற்றைய என்னை விட இன்றைய நான் போதும்.
ஒரு நாள்... ஒரு முயற்சி...
ஒரு சிறிய மாற்றம்... அதுவே நாளை ஒரு பெரிய கதையாகும்.
இதயம் சொல்கிறது... “இப்போது!”
இது என் நேரம்! என் பாதையை நான் எழுதுவேன்!
விழுந்தாலும் எழுவேன்! தடைகள் வந்தால் உடைப்பேன்!
இது என் நேரம்!
என் மூச்சில் வேகம்! என் இதயத்தில் தீ!
நான் செல்லும் பாதை இனி என்னுடையது!
行くぞ！ Ikuzo! இது என் நேரம்!
நான் நின்றுவிட மாட்டேன்! நான் திரும்பிப் பார்க்க மாட்டேன்!
என் பயணம்
இப்போதுதான் ஆரம்பம்!
காலை சூரியன் எழும்போது, என் நாளும் எழுகிறது!
கால்கள் சோர்ந்தாலும், கனவு சோராது!
ஒரு movement... ஒரு rep...
ஒரு walk... ஒவ்வொன்றும் சேர்ந்து என்னை மாற்றுகிறது!
நான் வேகமாக வர வேண்டாம்,
தொடர்ந்து வந்தால் போதும்!
நேற்றின் சோம்பல்... இன்றின் முயற்சியிடம் தோற்கட்டும்!
நேற்றின் பயம்... இன்றின் தைரியத்திடம் தோற்கட்டும்!
என் உடல் மட்டும் அல்ல...
என் மனமும் வலிமையாகட்டும்! ஒரு நாள்...
நான் திரும்பிப் பார்ப்பேன். இந்த நாட்களை நினைப்பேன்.
அப்போது புரியும்...
மாற்றம் ஒரு நாளில் நடக்கவில்லை.
நான் தினமும்
ஒரு சிறிய முடிவை எடுத்தேன்.
அதுதான்... என்னை இங்கே கொண்டு வந்தது.
சோர்வா? பரவாயில்லை. வலி இல்லையா?
பரவாயில்லை. வேகம் குறைவா? பரவாயில்லை.
நிறுத்திவிட்டாயா? ... இல்லை! 立ち上がれ！
இது என் நேரம்! என் நேரம்!
என் பாதை! என் பயணம்!
ஒரு அடி! இன்னொரு அடி!
இன்னும் முன்னே! நான் வருகிறேன்!
என் இதயத்தில் தீ!
என் கண்களில் கனவு! என் கால்களில் சக்தி!
என் மனதில் நம்பிக்கை! 行くぞ！ 前へ進め！ முன்னேறு!
நான் விழுந்தாலும்— எழுவேன்! நான் சோர்ந்தாலும்— தொடர்வேன்!
நான் மெதுவாக இருந்தாலும்— நிறுத்த மாட்டேன்!
ஏனென்றால்... இது என் நேரம்!
இது
என் கதை! இது என் பயணம்!
இது என் வெற்றி நோக்கிய முதல் அடி!
もっと強く！ 立ち上がれ！ என் நேரம் வந்துவிட்டது!
இன்று... ஒரு சிறிய அடி.
நாளை... ஒரு பெரிய பயணம்.
கதை தொடர்கிறது... நான் இன்னும் முடிக்கவில்லை.