Altari i Trendafilit te Sharonit-sipas vargjeve te Vigjilit

(Oooo-Aaaa) Nu kitta-at grotto, nu ana lala-at kitta...

(Saliunca cedit rosae, ancilla Domini)

Si Aminta që përululet para rregullit të ri,

Unë vullnetin tim e shkrij në Tënden plot lavdi!

Mopsus dëshmon me urtësi këtë analogji të shenjtë,

Ku nusja lëshon rrugën,

pa dhimbje e me jetë.

(Zilath mech rasnal, mi avil epana) Saliunca e përulur mbi shkëmbin plot

mope,

Ia fal të gjithë dritën Trëndafilit pa asnjë peng!

Hiney...

chavatselet Ha-Sharon! (Nu lukkitta ma-an kitta fides sponsi)

Ti je kurora ime,

o e bindura në guvë,

Drita jonë e shkrirë nuk do të shuhet kurrë!

(Intra in hortum, soror mea,

sponsa)

Në këtë dialog të lashtë ku hesht çdo krenari,

Dhëndri merr lavdinë, plot hir e madhështi!

Vallja e flijimit fillon në rrethin plot shkëlqim,

Ku çdo hap i nuses bëhet një bekim!

(Epas! Epas! Lavdi Atij!)

O, Aminta dhe Mopsus po ndezin një altar!

Saliunca për Trëndafilin u bë një flakë e zjarr!

Gan na'ul, ma'yan chatum,

shiri ha-shirim! Nusia ia lëshon rrugën me paqe e gëzim!

Kthejeni vallen në shpellën plot me lule,

Lavdia e Dhëndrit mbi fronin tonë u

ul! (Hej! Hej! Oha!

Përulje!)

Anaku gannah,

anaku kallah ha-sela... (Flores apparuerunt in terra nostra) Nuk ka më unë,

o Zot, ka vetëm Ty mbi mua,

Si Saronit që i falet egërsia e kësaj shpella.

Bindja nuk është errësirë,

është dritë që

lartëson,

Ku vullneti i nuses lavdinë tënde kuron! (Eeee-oooo-aaaa)

(Cedit rosae! Cedit rosae!)

(Nu

kitta! Nu lala-at!

Nu kitta!) Lëshoni vallen,

korrni përulësinë!

Nën guvat e dasmës,

ndizni fluturimin!

O, Aminta dhe Mopsus po ndezin një altar!

Saliunca për Trëndafilin u bë një flakë e zjarr!

Gan na'ul, ma'yan chatum,

shiri ha-shirim! Nusia ia lëshon rrugën me paqe e gëzim!

Kthejeni vallen në shpellën plot me lule,

Lavdia e Dhëndrit mbi fronin tonë u

ul!

Saliunca cedit

rosae...

Amen...