Saliunca e Zbehte, Humilis

(uuhhh) Nëpër gurë e nëpër krahë,

Mbin Saliunca, bëhet rrah.

Sytë e zbehtë, por rrënjën ar,

Shtypet barishte mbi altar.

Nuk ka petale për mburrje e lavdi,

Fshihet në guva, mbron një fshehtësi.

Humilis, e vogël, vajzë mbi shkëmb,

Nën këmbë të Burrit rritet pa dhëmbë.

Saliunca, humilis, o bar i zbehtë!

Lëshon aromën nëpër jetë!

Trëndafili i Purpurt vjen me fuqi,

Nusia përulet në shenjtëri!

(Oha! Oha!)

Hapni rrugën lavdisë mbi urë!

Dëgjo fjalën e poetit Vigjil,

Në fushë të Saronit hapet një qiell.

Shelgu lëshon rrugë para ullirit,

Saliunca humb para trëndafilit të hirit.

Por nora e saj ka një sekret,

Nuk vdes në dimër,

në shkëmb po pret.

Është Kisha e parë,

nusja në fillim,

Pa petale mbreti, plot me adhurim. (Eeeee-ooooo-aaaaa)

Zbehur o barishtë, shtypur o nën këmb!

Aroma po del,

muret po i shemb!

Zbehur o barishtë, shtypur o nën këmb!

Aroma po del,

muret po i shemb!

Rrënja e fshehur, dasma po vjen!

Kopshti i mbyllur Krishtin po gjen!

Saliunca, humilis, o bar i zbehtë!

Lëshon aromën nëpër jetë!

Trëndafili

i Purpurt vjen me fuqi,

Nusia përulet në shenjtëri!

(Hej!

Hej!) Shtypet bima, zhduken halle!

Humilis...

Petra... (whisper)