True Trade of Compassion

ਵਾਹਿਗੁਰੂ

ਜੀ

ਕਾ ਖਾਲਸਾ॥ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਹਿ॥

ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ,

ਅੱਜ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀ

ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ

ਸਾਖੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੀਏ।

ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਨ,

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ

ਪੈਸੇ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ

ਕਿ ਜਾ ਕੇ ਕੋਈ ਸੱਚਾ

ਸੌਦਾ ਕਰ ਕੇ ਆਓ।

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਭੁੱਖੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖਾਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ—

“ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ

ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੈਸੇ ਭੋਜਨ ਖਰੀਦਣ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ

ਅਤੇ ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਛਕਾਇਆ।

ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਏ

ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—

“ਸੌਦਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?”

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ—

“ਪਿਤਾ ਜੀ,

ਮੈਂ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਕਰ ਆਇਆ ਹਾਂ।”

ਸੰਗਤ ਜੀ, ਇਸ ਸਾਖੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ

ਜੋ ਧਨ ਸਿਰਫ਼

ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪਿਆ ਰਹੇ,

ਉਹ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ;

ਪਰ ਜੋ ਧਨ ਕਿਸੇ ਲੋੜਵੰਦ ਦੇ ਕੰਮ ਆ ਜਾਵੇ,

ਉਹ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ

ਹੈ।

(ਹੇ ਸੱਚਾ

ਸੌਦਾ)

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਜਪਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ—

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾਮ ਜਪੋ,

ਕਿਰਤ ਕਰੋ,

ਵੰਡ ਛਕੋ ਦਾ ਜੀਵਨ ਦਿਖਾਇਆ।

ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛੀਏ—

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ,

ਕੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ?

ਜੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਭੁੱਖੇ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇਈਏ,

ਕਿਸੇ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇਈਏ,

ਕਿਸੇ ਲੋੜਵੰਦ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੀਏ—

ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਅਸੀਂ ਵੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ

ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਧੰਨ

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ।

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ॥

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਹਿ॥