Seeds Of Silent Longing

ਉਹੂੰ… ਉਹੂੰ… ਉਹੂ-ਹੂੰ… ਹੰਮਮ… ਹੰਮਮ…

ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬੀਜ ਹੁੰਦੇ ਨੇ,

ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹੇ ਤਾਂ ਹੀ ਜਾਗ ਪੈਂਦੇ ਨੇ।

ਤੇ ਰੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ

ਕੁਝ ਨਿੱਕੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਲੌਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ,

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪਿਆਰ ਹੀ ਬਲਦਾ

ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬੀਜ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਨੇ,

ਚੁੱਪਚਾਪ ਮਿੱਟੀ ਹੇਠ ਉਡੀਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ। ਤੇ ਰੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ

ਕੁਝ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਨੇ,

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪਿਆਰ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੀਜ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਹੀ ਉੱਗਦੇ ਨੇ,

ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜੋ ਸਿਰਫ਼

ਦੋ ਦਿਲ ਜਾਣਦੇ ਨੇ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਲੌ ਜੋ ਬੁੱਝਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ,

ਅੰਦਰ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਅੱਗ ਅਜੇ ਵੀ ਬਲਦੀ ਰਹੇ। ਕੁਝ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਮੀਂਹ

ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,

ਕੁਝ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦੀ,

ਕੁਝ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਅਣਛੁਹਿਆ

ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਤੇ ਤੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਇਸ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ,

ਉਹ ਪਿਆਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ

ਕਦੇ ਕਹਿ ਨਾ ਸਕੇ। ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਚੁੰਮੀ ਲਈ ਤਰਸਦਾ

ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਸੜਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਅਣਕਹੇ

ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ,

ਜੋ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਮੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਬਸ

ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ,

ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਦੇ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦੋ ਦਿਲ।

ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਜਾਮ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ

ਜੋ ਖਾਲੀ ਹੈ,

ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਭ ਕੁਝ

ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਵਕਤ ਕਿਨਾਰੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਲੰਘਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਤੇ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਜਵਾਰ ਆ ਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਰੇਤ ਦੀ ਉਸ ਨਰਮ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ,

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਇੱਕ ਖਾਮੋਸ਼ ਮੂਰਤ ਘੜ ਦਿੱਤੀ। ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ

ਸੀ ਕਿ

ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੁਰ ਜਾਣਾ ਹੈ,

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਇੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਕਿਉਂ ਬਣਾਈ?

ਹੁਣ ਸ਼ਾਮ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਢਲਦੀ ਹੈ,

ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣਾ

ਅਲਵਿਦਾ

ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੜਕਣ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ,

ਰਾਤ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪੁਕਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ

ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਹੇਠ ਕਿਤੇ,

ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਅਜੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਈ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ

ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਵੀ

ਰੌਸ਼ਨੀ

ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ।

ਉਹ ਧਰਤੀ ਹੇਠਲੇ ਬੀਜਾਂ ਵਾਂਗ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ,

ਉਸ ਮੀਂਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਦੇ ਵਰ੍ਹਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੀਜ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਹੀ ਉੱਗਦੇ ਨੇ,

ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਦਿਲ ਜਾਣਦੇ ਨੇ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ

ਲੌ ਜੋ ਬੁੱਝਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ,

ਅੰਦਰ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਅੱਗ ਅਜੇ ਵੀ ਬਲਦੀ ਰਹੇ। ਕੁਝ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਮੀਂਹ

ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ,

ਕੁਝ ਵਿਛੋੜਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਬੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ

ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰ ਪਈਏ,

ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ

ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਉੱਗਦਾ ਹੈ। ਹੰਮਮ…

ਹੰਮਮ…

ਉਹੂੰ… ਉਹੂੰ…

ਉਹੂ-ਹੂੰ… ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੀਜ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੀਂਹ

ਨਾਲ ਹੀ ਉੱਗਦੇ ਨੇ…

ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ…