İşte Hayat

(hummmm) Sokaklar soğuk, gözler uykusuz

Gece uzun, hikaye dilsiz Kırık dökük kaldırımlar,

eski mahalle Gölgeler konuşur her köşe başında yine Cebimde bir kalem,

defterimde bin yara Hayat bir kumar ki,

dönüyoruz hep zarla Beton binalar arasında sıkışmış hayaller Rüzgar eser sert,

üşür o soğuk eller Gözlerimde geçmişin o ağır izleri var Yarım kalan

dualar, bitmeyen bu kışlar

Yürüdüm bu yollarda hep yalnız başıma Rastladım ömrümün o en sert kışına

Karanlık sokaklar anlatır derdimi Kimse bilmez burda kaybolan kendimi

Zaman akar gider, su misali akmaz acı Sokak lambaları bu semtin tek

tacı Bir dostun feryadı yankılanır boşlukta Adımlarımız kaybolur derin sarhoşlukta Yalan dolan

dolmuş her bir temiz sayfa Biz hep savaştık,

karşı durduk bu fırtınaya Gözyaşını gizle,

burda zayıflık yasak Yorulup düşsen de,

kalkıp devam etmek tek hak

Yürüdüm bu yollarda hep yalnız başıma Rastladım ömrümün o en sert kışına

Karanlık sokaklar anlatır derdimi Kimse bilmez burda kaybolan kendimi

Sokaklar uyur şimdi Ama hikaye bitmez... (wheeew)