

ਹੂੰ… ਹੂੰ… ਹੂ-ਹੂੰ… ਹੰਮਮ… ਹੰਮਮ…
ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਨੇ ਕੁਝ,
ਮੀਂਹ ਪਏ ਤਾਂ ਜਾਗ ਪੈਂਦੇ ਨੇ। ਰੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ
ਦੀਵੇ ਕੁਝ,
ਪਿਆਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਬਲਦੇ ਨੇ। ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ ਚੁੱਪ ਨੇ ਸੁੱਤੇ,
ਮੀਂਹ ਦੀ ਰੁੱਤ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਨੇ।
ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਾਨਣ ਕੁਝ,
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੀ ਚਮਕਦੇ ਨੇ।
ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਕ ਚੁੰਮੀ ਨੂੰ ਤਰਸਾਂ,
ਦਿਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਫੁੱਲ ਜਿਹਾ।
ਅਣਕਹੇ ਜਿਹੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ,
ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ ਰੁਕਿਆ ਜਿਹਾ। ਤੂੰ ਵੀ ਵੇਖੇਂ,
ਮੈਂ ਵੀ ਵੇਖਾਂ, ਵਿਚ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਬੋਲ ਪਏ। ਖਾਲੀ ਜਾਮ ਅਸੀਂ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ,
ਫਿਰ ਵੀ ਦਿਲ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਿ ਗਏ।
ਬੀਜ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਬਿਨ ਉੱਗਦੇ ਨਹੀਂ,
ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਦਿਲਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਬੁੱਝਣ ਤੋਂ ਜੋ ਲੌ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ,
ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਅੱਗ ਸਦਾ ਧੜਕੇ। ਕੁਝ ਸੁਪਨੇ ਮੀਂਹ ਮੰਗਦੇ
ਨੇ, ਕੁਝ ਦਿਲ ਪਿਆਰ ਮੰਗਦੇ ਨੇ। ਕੁਝ ਬੋਲ ਨਾ ਕਹਿਣੇ ਹੀ ਚੰਗੇ,
ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ।
ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਚੁੱਪ ਹੈ,
ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਸਾਡਾ ਵੱਸਦਾ ਏ। ਜਿਸਨੂੰ ਕਹਿਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਹੋਈ,
ਉਹ
ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਅੱਜ ਵੀ ਹੱਸਦਾ ਏ।
ਵਕਤ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਟਕਰਾਏ,
ਕੰਢੇ ਆ ਕੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਏ। ਰੇਤ ਦੇ ਇਸ ਨਰਮ ਜਿਹੇ ਦਿਲ
'ਤੇ, ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਲਿਖ ਜਾਂਦਾ ਏ। ਜਦ ਪਤਾ ਸੀ ਤੁਰ ਜਾਣਾ ਏ,
ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਇੰਨਾ ਸੋਹਣਾ ਕੀਤਾ?
ਹੁਣ ਸ਼ਾਮ ਵੀ ਉਦਾਸ ਜਿਹੀ ਏ,
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਨੇ ਅਲਵਿਦਾ ਕਿਹਾ।
ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੜਕਣ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ,
ਰਾਤ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਆਖਦੀ ਏ।
ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਨੇ,
ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਦੀ ਏ। ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਐਸੇ ਹੁੰਦੇ,
ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੱਕ ਆਉਂਦੇ ਨਹੀਂ।
ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ ਬੀਜਾਂ ਵਾਂਗੂੰ,
ਮੀਂਹ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਬੀਜ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਬਿਨ ਉੱਗਦੇ ਨਹੀਂ,
ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਦਿਲਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਬੁੱਝਣ ਤੋਂ ਜੋ ਲੌ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ,
ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਅੱਗ ਸਦਾ ਧੜਕੇ।
ਕੁਝ ਸੁਪਨੇ ਮੀਂਹ ਮੰਗਦੇ ਨੇ,
ਕੁਝ ਦਿਲ ਪਿਆਰ
ਮੰਗਦੇ ਨੇ। ਕੁਝ ਵਿਛੋੜੇ ਬੋਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡੇ,
ਕੁਝ ਦਰਦ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ। ਭਾਵੇਂ ਰਾਹ ਹੁਣ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਗਏ,
ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏ। ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਅੱਜ ਵੀ ਧੜਕੇ,
ਉੱਥੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਵੱਸਦਾ ਏ।
ਹੰਮਮ…
ਹੰਮਮ… ਹੂੰ… ਹੂੰ… ਹੂ-ਹੂੰ… ਬੀਜ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਉੱਗਦੇ ਨੇ…
ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ ਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ…