Iudicium Eternum
Ante thronum iustitiae
stamus
Animae nudae
in silentio
Pondus peccatorum nos gravat
Et lux severa nos iudicat
Videsne libram fati nostri?
Meritum perit, timor remanet... O
Iudex iuste, audi lamento nostrum!
In hoc iudicio
ubi
spes deest
Animae in tenebris
flentes cadunt
Dum sententia aeterna pronuntiatur
Nihil celari potest in hac hora
Omnia secreta
cordis patent
Misericordia
mutescit in umbra Et finis animae
advenit
Iudicium factum
est...
In aeternum... Amen