

Shiko si lëviz drita!
Gjeometria e rrajave tona po vizatohet
në ajër. Harpa fluturon me
nota të shpejta... ndjek xhubletën e
shenjtë. Çdo hark, çdo rrip shajaku,
çdo vijë e artë është një rrugë në vallëzim.
Ushil cel!...
Ushil cel!... Dielli
po vallëzon mbi gur!
Dhe poshtë fluturimit të harpës...
lahuta mban melodinë e rëndë të tokës!
Guri i molossit nuk thyhet,
jep ritmin e valles autonome.
Dëgjo si përplasen hapat mbi shkëmb!
Vallja e Yllit të Artë.
Hantessi!...
Hantessi!...
Rrënja parësore po vallëzon!
Ooooooeeeeeeeeeuaaaaaaa...
Vallja...
Gjeometria e shenjtë...
Cel una thi!
Cel una thi! Pulumchva!
Pulumchva!
Dridhet toka...
Ndriçon rraja...
Ooooooeeeeeeeeeuaaaaaaa...
Vizatoni me duart tuaja shenjat e lashta të diellit dhe të gjarpërit!
Harpa po thur kodin e mbijetesës në çdo rrotullim.
Çdo lëvizje e xhubletës së rëndë
shpërndan dritë të verdhë.
Parkui ištanzan!...
Parkui ištanzan!...
Shpirt i pastër në lëvizje!
Në shpatet e Epirit,
canis pastoralis ndjek ritmin mbrojtës!
Guri dhe korda bëhen një trup i vetëm.
Rrënjët tona hitite dhe mollose janë shkruar në gjeometri.
Errësira e namës u fshi nga gëzimi!
Vallëzoni,
o bij të maleve!
Cel una thi... ushil
tiur pulumchva!... eca cel!
Eislar...
eisar... acnanasa farthan... svalce ril!
Sittar lüman!...
Watar hapa parkui!... Hašš- antuhša...
kalmara es- apāt
esdu!... Lahha zahh!
Eeeeeeeeeeooooooooaaaaaaa!...
(Rrënja u ndez!)
Gjeometria e Xhubletës triumfoi!
Harpa dhe Lahuta
u bënë një në qiell!
Jemi Molosë!... Jemi Rasenna!...
Jemi Hititë në gjak! O
mburonja e valles sonë të përjetshme!
Vallja u krye... por gjeometria mbetet e gdhendur në
gur.
Kujtesa gjenetike
tani
është
një vijë e artë që nuk shuhet kurrë.
Çdo gjë është dritë...
çdo gjë është rrajë e pastër.