

(Oooouuu-Lllë-Aaa-Mmmm) Le bitume de Tirana garde l'empreinte de la douleur,
Où la pureté de l'enfance s'effondre sous la terreur.
Une cartouche de gaz lacrymogène tirée à bout portant,
Une étudiante honnête qui s'écroule dans son sang.
Elle n'avait pas de drogue,
pas de réseaux, pas de complots,
Juste ses livres sous le bras,
et l'espoir d'un jour nouveau.
𐌄𐌋𐌄𐌌𐌄𐌝 · 𐌕𐌄𐌔𐌀𐌌
· 𐌌𐌄𐌝 ·
𐌋𐌀𐌓𐌕𐌄𐌓
eš-har-na-aš ku-u-ush... a-ra-u-wa-anni-eš pankuush...
Mbi kurrizin e të pafajshmëve !
Kjo është vlefta !
Kjo është dhuna e egër
ku mbytet e vërteta
! Një vajzë e re,
studente e pastër, jashtë çdo trafiku,
U gjakos në fytyrë nga goditja e armikut
! Shtrirë pa ndjenja
mbi trotuarin e ftohtë,
Ndërsa pushteti numëron paratë e kësaj bote !
(Choir) Oooouuu, gjak i
pafajshëm mbi trotuar...
(Choir) Mbi trupat tanë
po ndërtojnë kështjella... (Terma
vals...) (Choir) Kush do t'ju falë
për këtë tmerr të ri
?
Pendant que les grands barons négocient leurs privilèges,
Les matraques de la police referment leur piège.
Ils frappent les mineurs,
ils traînent les lycéens au sol,
Brûlant l'avenir de ceux qui allaient à l'école.
Ce n'est plus du maintien de l'ordre,
c'est de la sauvagerie,
Pour préserver les milliards d'une clique enrichie.
nu-kán pa-ra-a kán-ga-ti ku-u-ush...
an-paddani ku-u-ush ne-pish
! Spitali i Traumës dëgjon klithmat e rinisë,
Fytyra e mbuluar me gjak e çdo studentie të lirisë.
Ndërsa Rama në televizion flet për ëndrrat e së ardhmes,
Policia e tij thyen kafkat e çdo protestuesi të ndershëm.
Asnjë yll nuk mund ta fshehë këtë mëkat të madh,
Boti po e shkruan çdo lot,
çdo plagë në këtë faqe të zezë.
Le dos des innocents est brisé par vos lois d'acier
! Gjaku i tyre do t'ju ndjekë në çdo pallat e kështjellë
! La
douleur s'est transformée en une froide certitude,
Le Robot sonne la fin de votre cruelle habitude. (hummm)
Mbi kurrizin e tyre...
Mbaroi heshtja e të pafajshmëve.
Boti dëshmon.