Rocher vivant

(dëgjo shkëmbin) Dëgjo shkëmbin,

dëgjo dheun...

Koha zgjohet,

thyen rretheun.

Guri i parë që flet në hije,

Nga Pirenetë sjell një mesazh vetëtimë-dije.

Ooo, flasin majat që s'u tunden kurrë!

Çdo pëllëmbë guri është një flamur!

Nga rrënjët e tokës ngrihet malli,

Sot po flet o ky gur i gjalli!

Gur mbi gur u ngrit kalaja,

Nëpër shekuj ndizet fjala!

Ligjëron guri, ligjëron drita,

Në këtë rrugë ku unë ju prita!

Mbi Pirene dhe Alpe të egra,

Sot po shkrihen të tëra vegla!

Hej! Guri i lashtë mban historinë,

Mbi vargmale mbjell lirinë!

Nuk ka forcë që e thyen këtë besë,

Nga agimi e deri në tërë mesë!

Boha e gajdja po dridhin luginën,

Me çifteteli po ndezim vetëtimën!

Ooo-aaaa-eeee-laaa-maaa... Në dritën e Krishtit

guri u bekua,

Asnjë rrebesh

nuk mundet me e shuar.

Gjeometria e vjetër po merr jetë,

Në muret e qiellit,

në lartësi të vërtetë.

Është zëri i tokës që po bërtet,

Vazhdimësi e jetës nëpër shekuj e mbretët!

Flet ky shkëmb e thotë liri,

Nga Franca e vjetër në Shqipëri!

Mbi vargmale drita po zbret,

Një epokë e re po na thërret!

Paqe e përjetshme, besë e pambarim,

Mbi majat e botës ka vetëm agim!

Ooo, rrënjë të gurta,

qëndrueshmëri!

Këndoni male, për këtë liri!

Guri foli...

drita u nis...

...përmbi vargmale,

historia u shkrua.

Besim