
Ljósin slökkt í hornum
Hreðdir sitja þar
Höldu sig í myrkri
Biðu eftir svar
Kaffidrekka hjóðir Glápa á sinn skjá
Friðver viljum aðeins Enginn gildra má
En höndin gasun seir Stjörnin trýnur
há Herför yfir stettustefnir Í voru
ná Í fornum rúnum reita Skorið
djúpt í stein Sá er kasta
vopni Liggur nár og bein
Sá sem berst ekki deyr
Úlfur vægir ei neitt
Ekki spyrja um mjög klamdi Þegar
snaran herðir heit Falið með viðkendi
Haldu fast við grund
Sá er sverðið sleppir Brennur á
sömu stund
Sá sem berst ekki deyr
Og punktur
Són sem betur vaki Fór þá
grimd lögn mál
Tárin slökkuðu aldrei Hungur né stál
Vildur sitja eitur Við sinn eigin
el Nóttin tekur þig í fjötra
Sama kvöld Reipum á svo svipað
blóð Á hverjum stíg Fremst í
annarra herför Þú berst í stríð
Og óttaðist að verja Eigi hús
og tún Þeir sem skarn í
skugga Gleymdur undir ró
Sá sem berst ekki deyr
Úlfur vægir ei neitt
Ekki spyrja um mjög klamdi Þegar
snaran herðir heit Falið með viðkendi
Haldu fast við grund
Sá er sverðið sleppir Brennur á
sömu stund
Sá sem berst ekki deyr
Og punktur
Tungi sæði
Trúðu aldrei ró
Sá er líkur liði Brennur út
í mó
Valinn út í horni Taka þeir
þinn blett
Járnið dæmir tárum Aldrei neinn rétt
Sá er hendur fellir
Er nú þegar ná
Stattu
Taktu höggið