

Marahil hindi mo alam
Kung gaano kita kamahal,
Kung gaano kita hinahangaan
Sa bawat araw na nagdaraan.
Marahil hindi mo maisip
Kung gaano kadalas kitang alalahanin.
Ikaw ang laman ng puso ko,
Kasama sa bawat pangarap ko.
Marahil, oo, marahil,
May nakita ka sa aking mga mata.
Sa likod ng bawat ngiti,
May pag-ibig na nais kong sabihin.
Lahat ng pangarap ko,
kasama ka, Sa simpleng buhay,
sa bawat umaga. Isang tahanan,
tawanan nating dalawa, At habang-buhay na magkasama.
Nia, kung kulang man ang aking salita,
Lumapit ka, pakinggan ang puso ko.
Sa lahat ng nais ko pang maranasan,
Ikaw ang gusto kong makasama.
Kapag pagod akong umuuwi,
Boses mo ang nais kong marinig.
Magkuwento hanggang sa antukin,
At sa yakap mo ay mahimbing.
Nais kong matutong makinig sa iyo,
Kahit tahimik ka sa tabi ko.
Suportahan ang iyong mga pangarap,
At samahan ka sa bawat hakbang.
Marahil, oo, marahil,
Napansin mo na rin kung minsan: Sa tuwing bukas ang pinag-uusapan,
Ikaw ang lagi kong naiisip.
Lahat ng pangarap ko,
kasama ka, Sa simpleng buhay,
sa bawat umaga. Isang tahanan,
tawanan nating dalawa, At habang-buhay na magkasama.
Nia, kung kulang man ang aking salita,
Lumapit ka, pakinggan ang puso ko.
Sa lahat ng nais ko pang maranasan,
Ikaw ang gusto kong makasama.
Hindi ko alam ang dala ng panahon,
Hindi ko hawak ang bawat bukas.
Ngunit habang kapiling kita,
Nais kong ibigay ang aking tapat na pagmamahal.
At sa paglipas ng mga taon,
Kung magbago man ang ating mundo,
Nais kong hawakan ang iyong kamay,
At patuloy na makilala ka.
Lahat ng pangarap ko,
kasama ka, Sa simpleng buhay,
sa bawat umaga. Ang iyong ngiti sa pagtanda natin,
Ang iyong kamay na nais kong hawakan.
Nia, ito ang nais kong sabihin: Mahal kita,
higit sa iyong akala.
Sa lahat ng nais ko pang maranasan,
Ikaw ang gusto kong makasama.
Marahil hindi mo alam…
O marahil, alam mo na.
Sa bawat yakap, sa bawat halik,
Mahal kita, Nia.
(Lahat ng pangarap ko…) (Kasama ka.)