Zeybekiko tis Vasilopitas

Διακόσια πενήντα βούτυρο,

διακόσια ογδόντα ζάχαρη γλυκιά,

πέντε αυγά θα ρίξω ένα ένα,

να γλυκάνει η πικρή μου η καρδιά.

Χτύπα τα καλά να αφρατέψουν,

πέντε με εφτά λεπτά γερά,

κι άσε τις σκοτούρες να χορέψουν,

μες στου μίξερ τη γλυκιά στροφή ξανά.

Βασιλόπιτα, γλυκιά μου μοίρα,

φέρε τύχη στη φτωχή καρδιά.

Μες στο φλουρί σου την ελπίδα πήρα,

κι ας με πρόδωσε κι αυτή η χρονιά.

Ρίξε άχνη να σκεπάσει όσα ο χρόνος μάς χρωστά,

κι όποιος το φλουρί θα πιάσει,

να 'χει αγάπη και χαρά!

Πεντακόσια αλεύρι στο τραπέζι,

είκοσι μπέικιν για να σηκωθεί,

δυο βανίλιες, μια πρέζα αλάτι,

κι η παλιά μου η χρονιά να ξεχαστεί.

Διακόσια γάλα, εκατό χυμό,

δυο πορτοκαλιών το ξύσμα το χρυσό,

λίγο μαχλέπι, άμα θέλεις,

κι όλα ανάκατεψε με ρυθμό αργό.

Στους εκατόν εβδομήντα ο φούρνος,

στις αντιστάσεις να ζεσταθεί,

σε ταψί είκοσι έξι πόντους,

η βασιλόπιτα θα μπεί.

Πενήντα πέντε ως εξήντα πέντε,

λεπτά θα ψήνεται γλυκά,

κι όταν το ξυλάκι βγεί καθάριο,

βγάλ' την έξω με χαρά.

Βασιλόπιτα, ζωή μου πικραμένη,

με πορτοκάλι και βανίλια μυρωμένη,

κρύωσε πρώτα, κι άχνη θα φορέσεις,

και την καινούργια τη χρονιά θα μας γλυκάνεις!

Κι όταν κόψουμε το πρώτο το κομμάτι,

θα κοιτάμε το φλουρί με αγωνία,

κι ας μη βρούμε θησαυρούς μες στο πιάτο,

να 'χουμε υγεία κι ευτυχία!