Fardaye Abad
آه…
روزی می‌رسد… که این راه به
پایان می‌رسد… (ahhhh)
دنیا یه خوابِ کوتاهه، ما رهگذرِ این راهیم
فردا که پرده‌ها افتاد، با خود فقط اعمالیم
نه مال می‌مونه، نه قدرت، نه قصر و تخت و دارایی
تنها می‌مونه در دفتر، هر خوبی و هر بدی‌ای
ای دل، هنوز فرصت هست، برگرد به سوی نور
یک توبه، یک قطره اشک، می‌تونه بشه شروع… (hey)
فردای ابد، روز حسابه هر چی کاشتیم، همون جوابِه دستای خالی، دل‌های
خسته جز رحمتِ حق، چیزی نمونده فردای ابد، راهِ حقیقت پایانِ دنیا،
آغازِ رحمت یا رب، نذار از تو جدا شم در روز محشر،
روسیاه شم
(یا رب)
خوشا به حال اون دلی که با خدا صدا شده
دستِ یه افتاده رو گرفت و از غمِ او جدا شده
خوشا به حال اون کسی
که دل کسی رو نشکست تو سختیِ این زندگی
امیدِ خدا رو نگه داشت
هنوز نفس باقیه،
هنوز درِ توبه بازه تا وقتی قلبت می‌زنه،
راهِ خدا هنوز هست… (ahhhh)
فردای ابد، روز حسابه هر چی کاشتیم، همون جوابه دستای خالی، دل‌های
خسته جز رحمتِ حق، چیزی نمونده فردای ابد، راهِ حقیقت پایانِ دنیا،
آغازِ رحمت یا رب، نذار از تو جدا شم در روز محشر،
روسیاه شم
(یا
رب)
وقتی همه رفتن…
وقتی صداها خاموشه…
وقتی فقط تو می‌مونی و
خدای مهربون… (hummmm)
فردای ابد… ما می‌رسیم به آسمون با قلبی پر از امید با
نام پاکِ مهربون فردای ابد… هر چی که داریم از اوست ای
خدای مهربان آخرِ راه، پناه ما تویی…
(یا
رب)
دنیا
گذشت… اما
خدا می‌ماند… و راهی
که
به سوی
اوست… همیشه باز است… (ahhhh)