

(Oooo-Eeee-Aaaa) Va-ya'al ka-yoneq le-fanav...
Ve-kha-shoresh me-erets tsiyah...
Nu kitta-at,
ma-an kitta shoresh! Rrënja e vjetër në tokën e thatë,
Nuk ka bukuri,
askush s’e ka parë.
Pa lavdi të jashtme,
pa luks e flori,
Saliunca në shkëmb mbron një Perëndi!
Nec species ei,
neque decor...
Humilis saliunca in terra sicca!
Nga gjinia e zbehtë,
nga bari pa fletë,
Mbin Shpëtimtari që thyen këtë jetë!
Përulësia e Nuses, sekreti mbi gur,
Nën këmbët e Burrit po ngrihet flamur!
(Shoresh! Shoresh! Ngrihe vallen!)
Mbin një Rrënjë
o në tokë të tharë!
Saliunca e zbehtë po kthehet në zjarr!
Hapni kopshtet,
thyeni këtë shkëmb,
Vallja e lashtë çdo mure po shemb!
Chavatselet Ha-Sharon, Shoshanat Ha-Amakim!
Krishti po vjen, mbaruan dënimet!
(Oha!
Oha! Shkel mbi gur!)
: Nu lala-at shoresh tsiyah...
: Non erat aspectus...
non erat decor... Është forma e ulët që bota e ndryn,
Por brenda në shpirt,
aroma po mbyt!
Nusia po ecën me hapin e rëndë,
Nga gjuhët e lashta te kjo epokë e shëmtuar.
Mbi Shkëmbin e Gjallë ne kemi një vend,
Ku vdekja e botës tashmë ka mbaruar! (Eeee-oooo-aaaa)
(Va-ya'al ka-yoneq! Va-ya'al ka-yoneq!) (Nu kitta!
Nu kitta! Nu kitta!)
Shtypeni bimën, nxirrni aromën!
Ngjituni në mal, ndizni kuronën!
Mbin një Rrënjë
o në tokë të tharë!
Saliunca e zbehtë po kthehet në zjarr!
Hapni kopshtet,
thyeni këtë shkëmb,
Vallja e lashtë çdo mure po shemb!
Chavatselet Ha-Sharon, Shoshanat Ha-Amakim!
Krishti po vjen, mbaruan dënimet!
Shoresh me-erets tsiyah...