(ey) (buralar
soğuk, buralar
karanlık)
Yine yürüyorum aynı yorgun kaldırımlarda Gölgeler fısıldar her bir köşe başında Kimisi
yargılar kimisi süzüyor uzaktan Ben hep kaçtım o ucuz tuzaklardan Yalnızlık sırtımda
ağır bir hırka gibi İçimde fırtına ama sesim sakin ve diri Kaderi
suçlamak kolay, zor olan direnmek Kendin olmak demek her gün biraz eksilmek
Beni benden çalamaz bu soğuk rüzgarlar
(asla) Kırılsa da kollarım içimde bir inanç var
Yargılasın dünya,
kendi yolumda yürürüm
Karanlıkta bile kendi ışığımı görürüm
Taşlı yollarda yalın ayak adımlarım var Anlatacak çok şey ama daraldı zamanlar
İçimdeki çocuk hala aynı nöbette bekler Yıkamadı beni o yapay engeller Kendi
gerçeğimle yüzleştim en dipten Arınmışım artık o sahte sevgilerden Ben buyum işte,
bükülmez bileğim
Kendime sözüm var, yenilmeyeceğim
(kendi yolunda...) (asla pes etme)