من یم دیوانه بلکه زندگی دیوانه
هست من یم دیوانه بلکه زندگی
دیوانه هست
شرب می خانه و ایران بی
ویران است
شرب می خانه و ایران تر
ویران است
اگر که میخورد غمی دنیای فانی
میگردد
ای ما به درد و دلها
باز پروانه هست
نگار نازنی
علی دردم
سرم را میبرم از تو نگردم
ای سرم را میبرم با خنجر
تیز
به خون جوران زده دور بگردم