

(Izo i
thellë, shkëmbor, me vibrim të egër) Eeej...
Mbi shkëmb e nën shkëmb,
o gur i zi...
Zbriti koha
në tmerr
e në fshehtësi...
(Epik, me eko kreshnike e profetike)
Nga fillimi i kohërave,
nga gjaku i hititëve u gdhend ky fat nëpër shkëmbinj!
Ilirët e morën në heshtje këtë trashëgimi.
Hipogeu i lashtë hap
dyert e gurtë.
Saliunca e përulur e Virgjilit e di se Epoka e Vjetër po
perëndon.
Ajo duhet t’i lëshojë
hapësirën dhe rrugën Trëndafilit të Sharonit!
(Këndojnë në gjuhën e lashtë hitite e mollose) “Nu kušan išḫamaiškir...
Attašša ḫanzan!” “Ana Tois Theois Molloson...
Klyti me!”
(Eterike,
mistike,
plot autoritet profetik)
Ajo vdes...
po, Saliunca vdes për t’u rilindur!
Ajo zbret Kodrën e Shenjtë,
ku gjaku u bë dritë.
Në errësirën e Hipogeut,
ajo kërkon të bëhet Edelweiss në Katakombë!
Për albuminë e shenjtë,
për atë Petra Mistica – Gurin e Shenjtë
të mistereve që nuk vdesin kurrë!
(Recitim i fuqishëm në gjuhën etruske dhe latine mbi izon çam)
“Mi clenara larces...
Clan Etruriae!” “Puniceis humilis quantum saliunca rosetis...
Petra Mistica, surge!”
(Me ndryshim ritmi, më i shpejtë,
shoqëruar nga goditje ritmike daulleje)
O Edelweiss në katakombë,
o lule në altar...
Guri i shkruar, guri i gjallë,
që na mban të ndarë!
(Zë dominues,
epik)
Dëgjoni tingujt e varreve të gërmuara në shkëmb!
Është kodi sekret i fiseve tona.
(Zë dominues,
epik)
Lirët, molosët dhe etruskët lanë gjurmët e tyre në këtë hipoge.
Harpa dhe lahuta thurin vellon e një epoke të re profetike.
Saliunca ra,
por shpirti i saj
u bë i pavdekshëm!
(Pëshpëritje profetike me eko të gjatë)
Nga rrënjët e lashta te Petra Mistica...
Edelweiss do të lulëzojë në dritën e re.