Xhubleta e Drites (Xhubleta de Lumière)

Nga Alpet e larta ku tundet Malësia,

Zbret nusja e dritës,

po ndrin Shqipëria! Xhubleta e lashtë me tre mijë vjet,

Mbi supet e vashës sot bëhet mbret!

Unë jam trashëgimia që koha s'e fashiti,

Në valët e mia çdo gjyshe më rriti.

Me rruza e vija,

me shenja të arta,

Sot flas me modernen në gjuhët më të larta!

Ngrihu në valle, fustanin e valëzo,

Këtë art të shenjtë gjithë bota e dëgjon!

Ooo, Xhubleta e Dritës,

o lule mbi male!

Ti je vetë shqiponja që hidhet në valle!

Nga Shkodra në botë,

kudo ku ka jetë,

Krenaria e kombit tonë mbetet përjetë!

Ooo,

Xhubleta e Dritës, o art i këtij dheu,

Një rreze e re sot mbi ne shpërtheu!

Kambanat në brez po bien me ritëm,

Nga gjumi i shekujve ne sot u rritëm!

Nuk mbeta në hije,

as brenda në muze,

Po eci drejt dritës me brezat e re!

Ooo, Xhubleta e Dritës,

o lule mbi male!

Ti je vetë shqiponja që hidhet në valle!

Nga Shkodra në botë,

kudo ku ka jetë,

Krenaria e kombit tonë mbetet përjetë!

(Epokat po ndryshojnë, por ti mbetesh arti...) (Se shpirti i këtij populli

kurrë nuk humbi prej harti!) Xhubleta e Dritës,

përjetë plot lavdi! (shumë lavdi!)