Rrënjët e Agimit
Muret po bien,
po ndryshon kjo tokë,
Po nis një rrugë e gjatë
nëpër botë.
Hito e la emrin
si shkëmb në liri,
Ne po largohemi, por marrim me vete këtë zjarr në gji!
Zhbëhet një kohë, por jo historia!
Në çdo tokë të huaj ka me ndritë qëndresë e jona!
Zhbërja e një epoke,
por jo e këtij shpirti!
Mbi dallgët e detit,
një agim i ri
na ndriti! Edhe në mërgim,
ne mbetemi dritë,
Rrënjët e Hitos në botë kanë me u rritë!
Deti po hapet, anijet po nisen drejt horizontit të ri,
Por askush nuk mund ta shuajë këtë krenari!
Unë mbjell në çdo hap
një kujtim, një shpresë,
Kjo epokë e re kurrë nuk ka me u zvetënue,
kurrë nuk ka me vdesë!
Zhbërja e një epoke,
por jo e këtij shpirti!
Mbi dallgët e detit,
një agim i ri
na ndriti!
Edhe në mërgim,
ne mbetemi dritë,
Rrënjët e Hitos në botë kanë me u rritë!
Epoka po ndryshon...
udhëtimi vazhdon...
Drita e këtij dheu nëpër shekuj triumfon!