Hymn of the Evening

Mbi fushën e qetë ra velloja e natës,

Drita e hënës luan mbi tehun e shpatës.

O trima që flini në këtë mbrëmje të artë,

Shpirti juaj ndriçon si ylli më i lartë.

Shihe mbrëmjen o vashë,

nuk ka errësirë,

Qielli po hapet

për t'ju dhënë liri.

Një gjëmë që tundet,

por nuk sjell më tmerr,

Është kënga e engjëjve që dritën po mbjell!

Gjëma e mbrëmjes, një himn plot paqe!

Lotët e derdhur u bënë rreze mbi faqe!

Ata nuk vdiqën, po mbrojnë këtë dhe,

Në natën e gjatë,

po ndezin flakë të re!

Unë prek trupat e tyre,

ndjej ngrohtësinë,

Nuk është vdekje,

është dritë që mbron lirinë.

Besa e tyre

u bë rojtar i këtij gjiri,

Flini në paqe,

o lule prej floriri!

Gjëma e mbrëmjes, një himn plot paqe!

Lotët e derdhur u bënë rreze mbi faqe!

Ata nuk vdiqën, po mbrojnë këtë dhe,

Në natën e gjatë,

po ndezin flakë të re!

Yjet po ndizen...

mbrëmja po shndrit... Kujtimi i tyre

përjetë do të na rrit...