Guardians Of The Rise

Mbi tokën e kuqe ra heshtja për një çast,

Dy yje u shuan,

por lanë një dritë në çdo hap.

Nikolla dhe Nikollini ranë si luanë,

Shpirti i tyre u ngrit,

muret e natës u çanë!

Mos i quani të vdekur,

ata sot kanë krahë,

Në rrezen më të ndritshme

do t'i keni pranë!

Rënia e trimave, fillimi i një epoke!

Emrat e tyre nuk fshihen prej kësaj toke!

Ata nuk ranë në errësirë,

po ecin drejt yjeve,

Drita e tyre u bë roje e maleve dhe pyjeve!

Hito po sheh drejt qiellit,

me krenari në sy,

Lavdia e këtij dheu u shkrua nga këta të dy.

Edera po thur një kurorë prej rrezeve të arta,

Për trimat që lanë pas historitë më të ndritshme e të larta!

Rënia e trimave, fillimi i një epoke!

Emrat e tyre nuk fshihen prej kësaj toke!

Ata nuk ranë në errësirë,

po ecin drejt yjeve,

Drita e tyre u bë roje e maleve dhe pyjeve! (ooh-ahh)

Ata

u bënë dritë... përjetë mbi këtë tokë...

Lavdia e tyre do të jetojë ndër shokë... (humm)