

Në gjoksin tim po rrahin dy botë,
Njëra ka shpresë, tjetra ka lot.
Trimat po nisen, rrugën s'ia di,
O zot i dritës,
mbroji ti!
Mos qaj o vashë,
mos dëshpiro,
Zemra e Hitos për ty rreh e jeton,
dëgjo!
Ndjej një shtrëngim, një zë që më thotë: Dashuria jonë nuk mposhtet
në këtë botë!
Zemra e Ederas, një kështjellë plot dritë!
Përballë stuhisë ajo pret një agim,
Edhe në luftë, edhe në vetmi,
Dashuria mbetet i vetmi shpëtim!
Unë shoh drejt qiellit,
yjet po shndrijnë,
Ata udhëheqin sot trimërinë.
Ata nuk vdesin, shpirti i tyre ka krahë,
Në çdo fitore do t'i kesh ti pranë!
Zemra e Ederas, një kështjellë plot dritë!
Përballë stuhisë ajo pret një agim,
Edhe në luftë, edhe në vetmi,
Dashuria mbetet i vetmi shpëtim!
Zemra ime pret...
në dritë e në liri...
Premtimi i tyre jeton në përjetësi...