Edera e Hitos
Në kopshtet e Hitos një lule ka çelë,
Me rreze të arta mbi
flokët e derdhur.
Edera e bukur,
si drita në agim,
Hap sytë e saj dhe sjell veç gëzim!
Unë jam drita që malet ndriçon,
Zemra ime për lirinë rrah dhe këndon!
Vasha e bukur, krenaria e këtij dheu!
Në sytë e saj një shpresë e re shpërtheu!
Përballë çdo stuhie, ajo sjell pranverë,
Edera e Hitos, e lirë si asnjëherë!
Trimat po mblidhen, po shohin drejt saj,
Nuk ka më vend për dëshpërim apo vaj.
Me forcën e shpirtit unë rrugën ndriçoj,
Çdo hap të këtij brezi me besim e mbroj!
Vasha e bukur, krenaria e këtij dheu!
Në sytë e saj një shpresë e re shpërtheu!
Përballë çdo stuhie, ajo sjell pranverë,
Edera e Hitos, e lirë si asnjëherë!
Edera e bukur, o dritë mbi këtë tokë...
Dashuria jonë do të jetojë ndër shokë...