Edera e Hitos

Në kopshtet e Hitos një lule ka çelë,

Me rreze të arta mbi flokët e derdhur.

Edera e bukur, si drita në agim,

Hap sytë e saj dhe sjell veç gëzim!

Unë jam drita që malet ndriçon,

Zemra ime për lirinë rrah dhe këndon!

Vasha e bukur, krenaria e këtij dheu!

Në sytë e saj një shpresë e re shpërtheu!

Përballë çdo stuhie,

ajo sjell pranverë,

Edera e

Hitos, e lirë si asnjëherë!

Trimat po mblidhen, po shohin drejt saj,

Nuk ka më vend për dëshpërim apo vaj.

Me forcën e shpirtit unë rrugën ndriçoj,

Çdo hap të këtij brezi me besim e mbroj!

Vasha e bukur, krenaria e këtij dheu!

Në sytë e saj një shpresë e re shpërtheu!

Përballë çdo stuhie,

ajo sjell pranverë,

Edera e

Hitos, e lirë si asnjëherë!

Edera e bukur, o dritë mbi këtë tokë...

Dashuria jonë do të jetojë ndër shokë...