

Dëgjo o shkëmb,
dëgjo o dritë,
Unë jam Bala,
zëri i vjetër i këtij dheu.
Ku lindi Hito,
ku historia shkroi lirinë,
Kujtimet s'vdesin,
sot vishen me lavdinë.
O dritë e re mbi shkëmbin e lashtë,
Zgjohu e kanto,
koha
po vjen!
Eho e kohës po thërret mbi male!
Kënga e sprasme jo,
nuk ka zymtësi!
Edera jeton në çdo rreze të këtij agimi,
Ne jemi drita, ne jemi vetë vazhdimi!
Vitet kaluan,
por raca jonë nuk u përul,
Shihe Hiton
se si ecën si luan.
Nëpër shekuj drita jonë nuk u shkul,
Shihe Ederan që çdo plagë ia shëron!
Eho e kohës po thërret mbi male!
Kënga e sprasme jo,
nuk ka zymtësi! Edera jeton në çdo rreze të këtij agimi,
Ne jemi drita, ne jemi vetë vazhdimi!
Ky është fillimi i albumit tonë të parë...
Një zë i lashtë që sot po bëhet zjarr...