Silent Palimpsest

Raz wzbiera we mnie nadzieja,

raz jestem niespokojna.

Zbyt wiele rzeczy się dzieje

— coś przyjdzie: miłość lub wojna.

Są znaki, że przyjdzie wojna: komety,

orędzia, mowy.

Są znaki, że przyjdzie miłość:

serce, zawroty głowy.

(cello enters, subtle march rhythm builds)

Kometa błysnęła nocna, gazeta nadbiegła dzienna.

O wiosno, wiosno miłosna!

Nie, nie miłosna. Wojenna!

Pełnia nadeszła wiosenna

i snów ze sobą naniosła.

O wiosno, wiosno wojenna!

Nie, nie wojenna. Miłosna!

(upright bass enters,

emphasizing the ominous marching tempo)

Czytam codzienne dodatki, wnioski z dodatków snuję,

obrywam na kwiatkach płatki:

kocha... lubi... szanuje...

Brzemienna! Wróżebna! Wiosno inna od innych wiosen!

Cokolwiek byś mi przyniosła,

wszystko przyjmę i zniosę.

Na maju, rozstaju stoję

u dróg rozdrożnych i sprzecznych,

gdy obie te drogi twoje

wiodą do spraw ostatecznych.

Tęsknota nadciąga chmurą,

wieści przez radio płyną.

Czy pójdę,

czy pójdę górą, czy pójdę

— doliną?