پناه دلزار

شدی

پناهِ قلبم

وقتی دنیا سرده با من

هرچی سختی توی راهم

باز نمی‌شکنه دلم (آه)

در میانِ طوفان‌ها

تو شدی آرامشِ من

هر کجا که باشه تنهایی

تو تنها همدمِ

منی

(اوه) بویِ امنی میدی، مثلِ خونه

مثلِ آرامشی، که در دلِ من می‌دونه

گرچه راهِ پیشِ رو،

پر از سنگ و خاره

با تو می‌گذرم،

از هر جاده و گذاره

(آه، اوه)

حالا با تو،

رفیقِ روزهای سخت

می‌سازم فردا رو،

با یک لبخند و یک فکر

تو مسکنِ قلبمی،

در این دنیای

بی‌قرار

نورِ چشم منی،

در شب‌های تار و بی‌قرار