

رازی نَـهانَست در جَـهان
در واژه ها
پِنـهانْ شده
هَمچُن هِرَم ها
لای خاکْ
آداتی در
چِشـمانْ شده
رازی نَـهانَست در جَـهان
پوشیده زات
چادُرْ به سَر
گاهی به سُرخی
میزَنَد
با ظُلمتْ هَم
پِیمان شده
گـاهی صِدایَت
میکُنَد
در زوزه ای
دَر بادها
گـاهی طَـوافَت
میکُنَد
چُن سایه ای
حِیرانْ شده
گـاهی نِگـاهَـت میکُنَد
سوتی به گوشَت میکِشَد گـاهی نِگاهَش
میکُنی
دانْ هَرچه دیدی آن شده
رازی نَـهانَست در جَـهان
پِنـهانْ شُده
پِنـهانْ شُده
بی مِی لِ او بـا اِلْمِ او
زِندانی چُن کِیهان شده
این خانه از آدَم پُرَست از خُفتِگانی بیخَـبَر یک قِسم از صَد
خان شد
شِیطان شده
شِیطان شده
دانَد زَهیر دامَستْ زَمین
من دَنده ی شِعرَم شِکَست
دانَـت
سَلامـَت
شـاد بـاد دور از تَنی حِیوان شده