

Sokaklar sessiz ama fırtına kapıda bekliyor Enflasyon belimizi bükmüş her gün dert
ekliyor Gençlik umutsuz köşe başlarında kaybolup giderken Siyaset koltuk kavgasıyla bizi her
an tüketiyor Suç oranı tavan yapmış adalet uykuda derin Cebinde para yoksa
kıymeti kalmaz değerin Ahlak çökmüş liyakat yok olmuş her bir yanda Cahillik
kol geziyor bu karanlık sokakta
Televizyonlar yalan rüzgarları estirir her gün Gerçeği söyleyen susturulur ya da sürgün
Ekmek aslanın ağzında değil artık midesinde Bir yanda şatafat diğer yanda halk
can derdinde Okullar bomboş akıl dışlanmış cehalet başta Umut arıyoruz biz her
dökülen gözyaşında Sistem çarkları dönüyor ezilen hep alt tabaka Bu gidişatın sonu
karanlık uyan bu uykudan uyan (uyan artık)
Gençlerin hayali yurtdışına kaçıp kurtulmak Kendi yurdunda mülteci gibi dışlanıp durmak Kimse
sormuyor neden bu hale geldik biz diye Değerler satılmış her şey dönüşmüş
ticarete Adım başı dert adım başı haksızlık ve keder Bu sessiz çığlığımız
acaba ne zaman biter Gerçekler acı ama konuşmak zorundayız yine Boyun eğmek
yakışmaz bu asil milletimize (asla pes etme)
Son nefese kadar bu gerçekleri yazacak kalem Duyun bu feryadı sussun artık
sahte alem Karanlık elbet bir gün aydınlığa kavuşacak Bu kirli düzen bu
haksızlıklar son bulacak Sokaklar bizim sesimiz bizim uyanın dostlar Tarih elbet gerçek
direnenleri yazar
(huzur nerede)