Imperial Iron March

(ahhhh) Dün gece dağların eteğinde,

Bir bölük er geçti önümden.

Kimi çiftçi, kimi demirci,

Bozkır kokusu üzerlerinde. Bana dediler: “Kardeş,

gelir misin? Uzun bir yol bekler bizi.” Son kez baktım uyuyan yurda,

Sonra rüzgâr aldı izimizi.

Dağlarda Bozkurt sesleniyor, Sesi aşar uzak yolları.

İdil’in soğuk kıyısından, Tanrı Dağı’nın doruklarına.

Dağlarda Bozkurt sesleniyor, Gece duyar onun sesini.

Yolumuz uzun, ömrümüz kısa,

Unutma kardeş, kimliğini.

Arkamda kaldı sıcak ocağım,

Penceremde titreyen ışık. Sevdiğim uyur,

evim sessiz, Önümde yol,

gecem karanlık. Bir gün geri dönmezsem eğer,

“Her şeyi bıraktı” demeyin.

Ben yalnız eski yolu seçtim,

Atalar bıraktı, unutmayın. (hey!) (hey!)

Ne yalnız doğu, ne yalnız batı,

Aynı göğe bakar gözümüz.

Adımız ayrı düşse bile,

Bir eski kökten gelir sözümüz.

Gün gelir de sorarsa biri: “Kimdi bunlar,

nereden geldi?”

Dağlar söyler, bozkır hatırlar,

Eski yolun izi bellidir.

Dağlarda Bozkurt sesleniyor,

Sesi aşar uzak yolları.

İdil’in soğuk kıyısından,

Tanrı Dağı’nın doruklarına.

Yol uzun, gece karanlık olsa,

Sönmesin ocağın son koru.

Biz kimdik diye soran olursa,

Hatırla kardeş… eski yolu.