Türk Genç 2

(hey, yo)

Sokaklar dilsiz ama anlatır her şeyi derinden Tozlu kaldırımlar tanır adımlarımı eskiden

Bir parça ekmek, biraz da umut ceplerimizde Yarım kalmış tüm hikayeler duruyor

gözlerimizde Zaman geçer, geride kalan sadece izler

(eyvallah) Karanlıkta parlayan o yorgun temiz yüzler

Kırık plaklar dönerken eski pikapta Aradığım cevaplar yazmıyor hiçbir kitapta Gece çökerken

semte, sesimiz yankılanır Biz sustukça sanma ki bu öfke yatışır Her satırda

bir hayal kırıklığı saklı Yıllar sonra anladık ki hep gidenler haklı

(ya,

ya)

Bu şehir bizim, sokaklar şahidimiz (şahidimiz)

Karanlık çökse de sönmez hiç ümidimiz

Her sokak başında yankılanır sesimiz (sesimiz)

Geçmişe sadık kalır bizim bu nefesimiz

Beton binalar arasında sıkışmış düşler Yalan dolan içinde kaybolmuş gülüşler Yazıyorum çünkü

başka çarem kalmadı Bu kirli düzen bizi hiçbir zaman sarmadı Sırtımızda yükler,

başımız dik yürüdük Biz bu yolda sessizce,

sabırla büyüdük (yavaşça)

Köşe başlarında bekleyen o yalnız çocuklar Hayata erken başlamış tüm o soluk

ruhlar Bir gün güneş doğacak elbet bu mahalleye Gerek yok artık başka

hiçbir teselliye Kalemim kağıdım tek dostum şu hayatta Gerçekleri yazdım ben her

bir satırda (gerçekler)

Bu şehir bizim, sokaklar şahidimiz (şahidimiz)

Karanlık çökse de sönmez hiç ümidimiz

Her sokak başında yankılanır sesimiz (sesimiz)

Geçmişe sadık kalır bizim bu nefesimiz

Son perde inerken eski mahallemize Selam olsun o şerefli mazimize Biz buradayız

hala, gitmedik hiçbir yere

Yazdık bu tarihi en dipten göklere Kelimeler silahım,

ritimler kalkanım Son nefese kadar bu yolda yanarım

(son nefes)

(barış, kardeşlik, sokaklar...) (peace,

out)