Sokakların Adaleti

Sokak soğuk, cebim boş Hesap makineleri susmaz

Markette etiket değişir, gün bitmeden üç kere Maaş aynı film,

sadece fiyatlar büyüye büyüye Fırında kuyruk uzar,

evde tencere susar Çocuk sorar “baba neden?”,

boğazım düğüm olur Kira tırmanır durmaz,

asansör bile yorulur Bir avuç umut kaldı,

o da veresiye durur Biz sayıyoruz kuruşu,

onlar sayıyor ihaleyi Herkes konuşur yüksekten,

kim öder bu faturayı? (dur)

Enflasyon yakar, adalet donar Halkın nefesi dar,

sarayın saati akar Suç sokakta büyür,

vicdan nerde saklar? Hesap sorar bu meydan,

bu düzen ne kadar? (hey) (ya)

Mecliste söz kalabalık, sokakta sessiz çığlık Dosyalar raf tozunda,

adliyede bitmez kuyruk Bir gece manşet olur,

sabah unutulur suç Kamera döner başka yere,

geride kalır çocuk Karanlık köşe değil,

gündüzün ortası artık Hakkını arayana “sus” der,

sonra “hukuk” diye anlatır Polis barikat,

umutlar metal gibi soğuk Soru soran herkes hedef,

cevaplar hep yamuk Ben rap’te tutuyorum kayıt,

mahkeme gibi ritim Bir gün bu satırlar delil,

bir gün bu sesler eğitim (haa)

Adalet terazisi paslı Kanun kitap değil,

nefes olsun

Bir gün susarsak, yarın konuşamaz (ahhhh)

Enflasyon yakar, adalet donar Halkın nefesi dar,

sarayın saati akar Suç sokakta büyür,

vicdan nerde saklar? Hesap sorar bu meydan,

bu düzen ne kadar? (hey) (ya)

Başkan kürsüde güçlü, halk mutfakta eksik Sözler uzun nutuk,

tencerede aynı sessizlik “Büyüdük” derler ekranda,

ben büyümedim kardeş Sadece dertler büyüdü,

bir de borçlar, bir de ateş Vergi yağmur gibi iner,

zengin şemsiye açar Yoksul ıslanır durur,

sonra “kader” diye yazar Ben isim vermem,

ama herkes bilir adresi Mühür kimdeyse ondadır,

geceyi gündüz eden sesi Sıradan insan suçlu,

büyük suç hep kayıp Defter kapanır bir anda,

adalet yine ayıp Rap’im sokak gazetesi,

manşet: “Hesap günü” (heh)

Gün gelir hesap sorar,

sokak unutmaz Adalet geç kalırsa,

yarın hiç olmaz (ya ya)