Türk Genç

Bir kıvılcım

gibi düştüm sokağa Dilimde dert,

cebimde yarınlara (huh)

Sokak lambası altı, aklım dumanlı Kader dediğin kapı,

kilidi paslı Çocukken büyüdüm,

erken yaşlandım Bir gülüşe yenildim,

sonra taşlandım Annemin duası var,

cebimde değil Dost dediğim yüzler,

bir gün bile değil Yol uzun,

ayaklarım sabırla gider Karnım tok değilken,

gururum yeter Köşe başı sohbet,

konu hep aynı Ekmek kavgası ağır,

şaka mı sandın Bir çay parasına,

hayal satıyorlar Ben satmam kendimi,

beni tanıyorlar Kalemim keskin,

defterim siper Bir yanlış adımda,

mahalle titrer

Geceler uzun, gözlerimde iz Sözümde hırs var,

kalbimde kriz (hah)

Bana “sus” diyen çok,

ben sustukça büyür İçimdeki sesler,

ritme dönüp yürür Kayıp yıllarımı,

beat’e gömerim Bugün düşsem bile,

yarın dönerim Köprü altı rüzgâr,

yüzüme çarpar Bir umut kırıntısı,

avucumda parlar Çekip gitmek kolay,

kalmak zor iş Ben burda piştim,

bana sor bir Baktığın vitrin değil,

arka sokaklar Gözleri yoran gerçek,

korku kokar Bir yemin ettim: diz çökme yok Benim hikâyem sert,

ama içim çok Gün gelir değişir,

taş bile erir Yalanın ömrü kısa,

gerçeğin yerin Ben konuşunca susar,

gürültü yapan Çünkü bu satırlar,

canımı yakan (hey)