Inner Tension
قدمهای لرزان
روی مرز باریک
فکرهای تکراری در این
اتاق تاریک
تصمیمهای نیمهکاره
در عمق سینه
خشمی که میسوزد و
راهی نمیبیند
باید رها کنم این بند را
(آاااه) این جنگ بیپایان درون
پرخاشگر را
کجا برم این کوه اندوه فروخورده را؟
هر بار که برگشتم، پلها خرابتر شد
فریاد در حنجره، باری گرانتر شد
میخواهم بگذرم
اما ریشهها سنگین است
پایان این بازی
همیشه همین است
یک قدم به جلو،
دو قدم به عقب
(نه، نکن) سقوط در
تاریکیِ این شب
فقط سکوت موند و
این جاده خالی...