

(shhh...) Pakinggan...
Sa bawat binhi, may pangarap.
Sa bawat unos,
may pag-asa.
At sa bawat pag-asang pinanghahawakan...
may lakas
na muling bumangon.
Noon... May buhay
sa bawat puno.
May pag-asa
sa bawat pagsibol.
Ngunit nang manaig ang kapabayaan...
unti-unting nasugatan ang kalikasan.
At ang mga punong minsang nagbigay-buhay...
ay isa-isang bumagsak.
Dumilim
ang
kalangitan. Humagupit ang hangin.
At
dumating ang
unos.
Sa isang iglap... tinangay
ng baha ang mga pangarap.
Pagkatapos ng bagyo... katahimikan.
At doon natin naunawaan...
Ang kalikasan ay hindi kalaban.
Ito ay tahanan. Ito ay buhay.
Nagkaisa.
Nagtanim.
At muling nangarap.
Muling huminga
ang kagubatan. Muling sumibol ang pag-asa.
Sapagkat sa bawat binhi...
may pag-asa. Sa bawat pag-asa...
may
pagbangon. BINHI NG PAGBANGON!