

(shhh...) Pakinggan... Sa bawat binhi,
may pangarap. Sa bawat
unos, may pag-asa. At sa bawat pag-asang pinanghahawakan...
may lakas na muling bumangon.
Noon... May buhay sa bawat puno.
May pag-asa sa bawat pagsibol.
Ngunit nang manaig ang kapabayaan...
unti-unting nasugatan ang kalikasan.
At ang mga punong minsang nagbigay-buhay...
ay isa-isang
bumagsak.
Dumilim ang kalangitan.
Humagupit ang hangin. At dumating ang unos.
Sa isang iglap... tinangay ng baha ang mga pangarap.
Pagkatapos ng bagyo...
katahimikan.
At doon natin
naunawaan...
Ang kalikasan ay hindi kalaban.
Ito ay tahanan. Ito ay buhay.
Nagkaisa. Nagtanim.
At muling nangarap. Muling huminga
ang kagubatan.
Muling
sumibol
ang pag-asa.
Sapagkat sa
bawat binhi... may pag-asa.
Sa bawat pag-asa... may pagbangon.
BINHI NG PAGBANGON!