

زمریالی راغی، لار ورته خلاصه کړه
د لغمان زلمی دی،
خبره یې واوره
رف باشی، رف باشی، نوم مې زمریالی
په میدان کې ولاړ یم، نه کومه بدحالي
یاران مې راسره،
ټول لکه غرونه
چې زمریالی راشي، خاموشې شي خبرې
زه زمریالی یم، سر مې لوړ ساتمه
د خپل نوم عزت، په زړه کې ساتمه
رف باشی ژوند دی،
په مینه یې کوم
چې خپل خلک خوشحال وي، هماغه غواړم
نه د چا ویره شته، نه د چا پروا
خپل لوری معلوم دی، زړه مې دی صفا
ملګري مې ډېر دي، خو انتخاب مې کم
هر څوک نه نږدې کوم، دا دی زما رسم
زه زمریالی یم، سر مې لوړ ساتمه
د خپل نوم عزت، په زړه کې ساتمه
رف باشی ژوند دی، په مینه یې کوم
چې خپل خلک خوشحال وي، هماغه غواړم
زمریالی نوم دی، په زړه کې مې ویاړ
رف باشی سټایل،
خپل دی دا لار
لغمانی زلمی،
په خپل نوم ولاړ
زمریالی راغی، سلامونه په وار!