تو تا دوری ز من جانا
چنین بی جان همی گردم چو
در چرخم در آوردی بگردد زان
همی گردم
چو باغ وصل خوش بویم چو
آب صاف در جویم چو احسان
است هر سویم در این احسان
همی گردم مرا افتاد کار
خوش زهی کار و شکار خوش
چو باد نو بهار خوش در
این بوستان همی گردم
چه جای باغ و بستانش که
نفروشم به صد جانش شدم من
گوی میدانش در این میدان همی
گردم تو تا دوری ز من
جانا چنین بی جان همی گردم
چو در چرخم در آوردی بگردد
زان همی گردم