شبی که آواز نی
تو شنیدم چاه تشنه پی
تو دویدم دوان دوان تا لب
چشم رسیدم نشانهای از نی و
نغمه ندیدم
تو ای پری کجایی
که رخ نمینمایی
از آن بهشت پنهان
دری نمیگشایی
من همه جا
پی تو گشتم از مه و
مهر نشان گرفتم بوی تو را
ز گل شنیدم دامن گل از
آن گرفتم تو ای پری کجایی
که رخ نمینمایی
از آن بهشت پنهان
دری نمیگشایی
دل من سرگشته توست
نفسم آغشته توست به باغ رویاها
چو گلت بوییم درا با اینه
چو مه
جویم تو ای پری کجایی
در این شب یلدا ز پیات
پوییم به خواب و بیداری سخنت
گویم تو ای پری کجایی
مه و ستاره درد من میدانند
که همچو من پی تو سرگردانم
شبی کنار چشم پیدا شو میان
اشک من چو گل وا شو
تو ای پری کجایی
که رخ نمینمایی