قلب تو قلب پرنده پوستت اما
پوست شیر زندون تنو رها کن
ای پرنده پر بگیر
اون ور جنگل تن سبز پشت
دشت سر به دامن اون ور
روزای تاریک پشت این شبای روشن
برای باور بودن جایی باید باشه
شاید
برای لمس تن عشق کسی باید
باشه باید