

دل کھل جائے، سندھ دی دھرتی، پیار نال گلے لگائے!
(hey, oye!) موئن جو دڙو دی شان، سندھو دریا دی روانی، سندھ
دی مٹی آکھے: “یاراں نال یاری،
ساڈی نشانی!”
کراچی توں نکلی گاڑی، لاڑکانہ ول سفر، نال بیٹھے یار سارے، دل
وچ کوئی ڈر نہیں!
راستے لمبے، پر یاری ہور لمبی، جتھے یار اکٹھے، اوہتھے محفل جمّی!
نہ دولت دی لوڑ، نہ دنیا دا غرور، یار جے نال کھڑے،
بندہ خود بادشاہ ضرور!
ساڈی یاری کاغذ تے نہیں، دل دے اندر لکھی اے، وقت بدل
جائے بھانویں، ساڈی یاری اوہی پکی اے!
کراچی دی ہوا توں، لاڑکانہ دی مٹی تک،
یاراں دی خوشبو، ہر اک گلی تک!
اجرک ساڈی شان، ٹوپی ساڈا تاج، یاراں دے نال زندگی، پورا دیسی
راج! (oye, oye!)
ہسنا وی نال، رونا وی نال، مشکل وی نال، خوشی وی نال!
دنیا بھانویں بدل جائے، ساڈا یارانہ نہیں بدلنا!
Sarfaraz Jamali! Ahsana
Jamali! Sanaullah Jamali! Arif Jamali!
Sagar Jamali! Malik Asif!
Nadar Jamali! Mubeen Jamali!
Malik Umair! Malik Shahid!
Malik Sajid! Malik Zubair!
Malik Husnain! Malik
Yasir! Malik Sarfaraz! Malik Sami!
Malik Zafar! Tanvir Jamali!
Zeeshan Jamali! Imran Jamali!
اوئے سارے یار اکٹھے!
YAARAN DA YAAR!
یاراں دے نال ساڈی شان اے، دوستی ساڈی جان اے، سندھ دی
مٹی ساڈی پہچان، یاراں تے ساڈا مان اے!
کراچی توں لاڑکانہ تک، اک آواز، اک پیار، سندھ ساڈی دھرتی اے،
تے یار ساڈا خاندان!
اجرک لہراو، سندھی ٹوپی سجاؤ، یاراں نال گاؤ،
تے دنیا نوں سناؤ:
یار زندہ باد! دوستی زندہ باد!
سندھ دی ثقافت زندہ باد!
کراچی توں لاڑکانہ تک، ساڈی یاری دا شور اے، یار اکٹھے ہون
جتھے، اوہتھے دل دا زور اے!
اسی یار آں، اسی اک خاندان آں، تے ساڈی پہچان — سندھ
دی مٹی تے یاراں دا پیار (yaaar!)