Ukungu Unapata Mwangaza

Ukungu unatanda…

Macho hayaoni mbali… Lakini moyo bado unatafuta mwanga…

Ukungu unatanda juu ya milima,

Njia zimefifia kama ndoto za zamani.

Natembea peke jina nikihesabu maumivu,

Nikibeba maswali yasiyopata majibu.

Upepo wanong’ona majina yaliyopita,

Miti yatikisa matawi kama yanalia.

Mto nao waimba huzuni kimya kimya,

Ukichukua kumbukumbu zisizorudi tena.

Nani ataniona gizani nikipotea?

Nani atashika mkono huu ukitetemeka?

Maisha ni safari isiyo na ramani,

Leo ni machozi, kesho ni nani?

Ukungu unatanda moyoni mwangu,

Jua limejificha nyuma ya mawingu.

Nangoja alfajiri lakini hausikii,

Sauti ya tumaini yazidi kunitokomea.

Ukungu unatanda kila ninapopumua,

Ndoto zangu zafunikwa na ukimya.

Lakini ndani ya moyo bado kuna mwali,

Unaokataa kuzimwa na dhoruba ya maisha.

Nilipanda mbegu za upendo kwa subira,

Nikitarajia mavuno ya furaha.

Lakini mvua ziliponyesha kwa hasira,

Mashamba ya matumaini yakageuka jangwa.

Saa zinasonga bila kuuliza ruhusa,

Uso wa wakati umeandika mistari.

Kila kovu ni shairi lisilosomwa,

Kila chozi ni wino wa simulizi.

Usiogope ukungu unapokufunika, Maana hata mwezi hujisitiri mawinguni.

Maua huchanua baada ya mvua,

Na moyo hujifunza baada ya majeraha.

Maisha si wimbo wa vicheko pekee,

Ni bahari yenye mawimbi na utulivu.

Anayevumilia usiku mrefu,

Mara nyingi ndiye huiona alfajiri

ya kweli.

Ukungu unatanda lakini sitasimama,

Nitapiga hatua hata nisipoona mbele.

Machozi yatakauka siku moja,

Na moyo utatunga wimbo mpya.

Ukungu unatanda… ndiyo… unatanda… Lakini nyuma yake jua halijafa.

Litasubiri wakati wake wa kuchomoza,

Na kuandika ukurasa mpya wa maisha.

Ukungu unatanda… Lakini

tumaini

halifi. Maisha huendelea… Mpaka mwanga urudi tena.