Tiyoman’ın Ateşi

{atmospheric pad, waves crashing,

solo Turkish oud pluck,

slow build} (hmmmm)

Bir geceydi…

uzun bir yol vardı

Karanlığa gömülmüş bir araba sessizce ilerliyordu

İki küçük çocuk korkusuzca gülüyordu

Kaderin son satırı yazdığını bilmiyorlardı

Çarpışma karanlığın içinden ansızın geldi

Ne bir çığlık vardı ne de bir ses…

Birini aldılar… diğeri küllerin arasında kaldı Gözlerini açtı… ama geriye yalnızca sessizlik

kaldı Kardeşinin adını kalbine gömdü Ve ömrü boyunca

kayıp yarısını aradı. {dark cello entrance}

Tiyoman…

Tiyoman Neredesin kardeşim? Seni yüzlerde,

şehirlerde, limanlarda aradım

Çünkü kan,

aklın unuttuğunu hatırlar Ve ruh,

seni görmeden önce bile tanır.

Tiyoman… Tiyoman Seni hiç bırakmadım İstanbul’dan Bodrum’a kadar yürüdüm O

gecenin bıraktığı küller

Bir gün sönmeyen ateşe dönüşecek.

{driving rhythmic percussion enters}

Yalnız büyüdü…

Solmuş bir fotoğrafa sarılarak

Ve gözlerinde cevapsız kalan bir soru vardı İnsanların arasında yaşadı

But hep onlardan uzaktı

Sanki yıllar önce çalınmış kalbini arıyordu.

Diğeri ise gösterişli bir evde büyüdü But duvarları görünmeyen bir hapishaneydi İnsanlara

gülümsüyordu Fakat içindeki kırıkları saklıyordu Sanki ruhu

Adını bilmediği birini çağırıyordu.

{rhythm drops to pulsing bass} {soft piano chord enters,

then oud joins} Karşılaştılar… Ama gerçeği bilmiyorlardı

Kalpleri gözlerinden önce titredi

Biri öfkeliydi

Çünkü hissettiklerini anlayamıyordu

Diğeri sustu

Çünkü ruhu her şeyi hatırlıyordu.

Sonra o geldi… Bodrum rüzgârı gibi usulca

Gözlerinde saklı bir sır vardı Kalbi yalnızca huzur arıyordu Onu sevdi… Yolun

ateşten geçtiğini bile bile O da sevdi… Ama sessizliğinin ardında

ne saklı olduğunu bilmiyorlardı.

{drums stop, only sea waves and solo oud remains} O geceyi çaldığını

sanan kişi… Bil ki…

Kan unutmaz

Gerçek ölmez

Onları aynı yerde yeniden buluşturan sendin

Ama fark etmedin… Kendi mezarını kendi ellerinle kazıyordun.

{low rumbling sub bass build} {all instruments swell together} Artık küller uyanıyor

Artık kardeş Kardeşini gözlerinde görüyor Ama gerçeği nasıl söyleyecek?

Kaybolmuş bir ruha adını nasıl geri verecek?

Gerçek merhametli değildir Önce yaralar… Sonra iyileştirir Ama sessizlik Bütün yaralardan daha

ağırdır Ve kan… Onları ayıran

her şeyden daha güçlüdür.

{epic cinematic peak} {peak energy,

then slowly fading to whisper} Tiyoman… Tiyoman

Neredesin kardeşim? Seni yüzlerde,

şehirlerde, geçen yıllarda aradım Çünkü kan,

aklın unuttuğunu hatırlar Ve ruh,

seni görmeden önce bile tanır.

Tiyoman… Tiyoman Seni sonunda buldum

Ama sana uzanan yol Hâlâ uzun… Hâlâ acı dolu… O gecenin bıraktığı

küller Sonsuza dek sönmeyecek bir ateş olacak.

{only solo oud and sea shore waves remain} Tiyoman… Ben buradayım… Beni

bekle… {music

fades out completely

into

sea wash}