İçimde Bir Fırtına Var

(hey, bak, dinle)

Karanlık sokakların nemli kaldırımlarında Bir hikaye yazılır bu kentin dumanında Gözlerinde yorgunluk,

ceplerinde boş umutlar Üstümüzden geçip giden o simsiyah bulutlar Her köşe başında

geçmişin bir gölgesi var Yarım kalan hayaller,

o bitmeyen sancılar (ah,

evet)

Yine düştük yollara,

gece çöktü üstümüze (gece çöktü yine) Anlatılan masallar hiç değmedi yüzümüze

Kayıp giden yılların

hesabını kim sorar?

Sokaklar sessiz, içimde bir fırtına var

Zaman akıp giderken yüzümüzdeki çizgiler Anlatır her şeyi,

susar bütün diller Bir feryat yükselir eski mahalleden Kalanlar yoruldu gidenleri beklemekten

Cebimizde taşlar, yüreğimizde ağır yük Büyüdüğümüz o sokaklar şimdi çok küçük

Yine düştük yollara,

gece çöktü üstümüze (gece çöktü yine) Anlatılan masallar hiç değmedi yüzümüze

Kayıp giden yılların

hesabını kim sorar?

Sokaklar sessiz, içimde bir fırtına var

Geçmişin tozlu sayfaları önümde açık

(bak önümde açık)

Yollar dumanlı, her taraf karanlık

Yine de yürürüz biz buralarda yalınayak

Sokaklar konuşur, rüzgar fısıldar

(her sokak anlatır bizi) Sadece karanlıkta

kalanlar duyar

(barış ve saygı, yer altı

sakini, peace)