

Söyle bana rüzgârı,Yak içimde dağları.
Göster
bana yolunu,Aç önümde kapıları.
Fısılda o sırrını,Yak yeniden ateşimi.
Ver bana cesaret,Duysun bütün şehir beni.
Aç bana
gökyüzünü,Sil içimde dünü. Taşı beni yarına,Yaz yeniden yönünü.
Bırak üstünde ki zihniyetsizi Fısılda tam sesini Her adımda,
her nefeste Taşı dakik gücünü
Durmam artık,
yorulmam.
Yıkılmam, savrulmam.
Her düştüğüm yerden yine,
Daha güçlü doğrularla kalkarım.
Gel,
çekme elini, bırak, ben yürürüm,
Taş olsa yolum, üstünden aşarım.
Bir kıvılcım yeter, içimde bir deli tutuşur,
Adımı
duyursun bu sokaklar.
Keyfimin keyfi büyür,Yolum ışık olur.
Dakik varsa
yarınım olur.
Dakik!
Dakik!
Durmaz! Telat! Telat! Durmaz!
Rüzgâr gibi eser geçer,
Ellerini bırakmaz!
Es rüzgâr, daha sert es!
Dağlar duysun içimdeki deliyi
! Telat yelez yapar
,
Dakik olur yolum benim ...
(PES ETMEZ!)