Masumluğun Külleri

(hummmm) Duyuyor musunuz o sesleri?

Gökyüzünden düşen oyuncakları değil...

Beton soğuk, sokaklar dar,

gökyüzü kapkara duman Sıcak saraylarda karar verir o her şeyi bozan Küçük

ellerinde mermi çekirdekleri parıldar Kendi çizdiğiniz haritalarda boğulur çocuklar Takım elbiseli baylar,

masada barış satarlar Arkasında bombalar,

yetim kalır sokaklar Vicdanı susturmuş paranın kirli yüzü her yerde Adalet can

çekişir sararmış perdelerde Ağlar

çocuklar, sessizce bakar göğe Liderler gülerken kan karışır toprağa yine Bu savaş

kimin savaşı,

kim yazar bu kaderi?

Yerde yatan masumun sönmez hiçbir zaman feri

Bir çocuk uyanır uykusundan siren sesleriyle Oynaması gereken yaşta tanışır ölümle eliyle

Sizin petrol hırsınız, sizin sönmeyen tahtınız Yıkılacak bir gün o sarayda kurduğunuz

çarkınız Sessiz kalmaz bu sokak,

mikrofon ellerimizde barut Unutulur sanmayın her çocukta yeni bir umut Tarih yazacak

her damla yaşın hesabını tek tek Bu kirli düzene karşı duracak bizim

bu mefkuremiz

Ağlar

çocuklar, sessizce bakar göğe Liderler

gülerken kan karışır toprağa yine Bu savaş kimin savaşı,

kim yazar bu kaderi?

Yerde yatan masumun sönmez hiçbir zaman feri

Savaşları durdurun... Çocuklara kıymayın. (ahhhh)