

(hummmm) Duyuyor musunuz o sesleri?
Gökyüzünden düşen oyuncakları değil...
Beton soğuk, sokaklar dar,
gökyüzü kapkara duman Sıcak saraylarda karar verir o her şeyi bozan Küçük
ellerinde mermi çekirdekleri parıldar Kendi çizdiğiniz haritalarda boğulur çocuklar Takım elbiseli baylar,
masada barış satarlar Arkasında bombalar,
yetim kalır sokaklar Vicdanı susturmuş paranın kirli yüzü her yerde Adalet can
çekişir sararmış perdelerde Ağlar
çocuklar, sessizce bakar göğe Liderler gülerken kan karışır toprağa yine Bu savaş
kimin savaşı,
kim yazar bu kaderi?
Yerde yatan masumun sönmez hiçbir zaman feri
Bir çocuk uyanır uykusundan siren sesleriyle Oynaması gereken yaşta tanışır ölümle eliyle
Sizin petrol hırsınız, sizin sönmeyen tahtınız Yıkılacak bir gün o sarayda kurduğunuz
çarkınız Sessiz kalmaz bu sokak,
mikrofon ellerimizde barut Unutulur sanmayın her çocukta yeni bir umut Tarih yazacak
her damla yaşın hesabını tek tek Bu kirli düzene karşı duracak bizim
bu mefkuremiz
Ağlar
çocuklar, sessizce bakar göğe Liderler
gülerken kan karışır toprağa yine Bu savaş kimin savaşı,
kim yazar bu kaderi?
Yerde yatan masumun sönmez hiçbir zaman feri
Savaşları durdurun... Çocuklara kıymayın. (ahhhh)