Kaybedecek Ne Kaldı

(hummmm) Sokaklar soğuk, her köşe başında bir gölge

Ama zirvede sadece rüzgar esiyor

Dost dediklerim arkamdan kuyu kazdı hep derin Gözlerimde nefret var,

hiç sönmedi fenerim Rakipler pusuda bekler,

zayıf anımı gözler Ama unuttukları bir şey var,

serttir bu sözler Başarı tırnaklarımla kazıdım bu sert taşı Tek başıma yürüdüm,

dökmedim tek damla gözyaşı Şimdi konuşur herkes arkamdan boş lakırdı Ben yükseldikçe

onların dünyası yıkıldı

Zirvedeyim ama her yanım derin yalnızlık Düşmanlar izler uzaktan,

kalplerinde hırsızlık Başarı benim intikamım,

susturur tüm dilleri Tek başıma yürüyorum,

ezerek o külleri

Savaşım kendimleydi, rakipler sadece birer figür Kendi gölgemden başka kimse bana olamaz

özgür Yalnızlığın odasında yazdım her bir satırı Silip attım defterden o vefasız

hatırı Sahnede ışıklar var,

arkada soğuk bir duvar Başarı tacını giydim ama içimde fırtına var Gelin

üstüme ordularla, ben buradayım hala Sözlerim kurşun gibi vurur,

yıkılmaz bu kale asla

Zirvedeyim ama her yanım derin yalnızlık Düşmanlar izler uzaktan,

kalplerinde hırsızlık Başarı benim intikamım,

susturur tüm dilleri

Tek başıma yürüyorum, ezerek o külleri

Sadece sessizlik kaldı geriye...

Başardım... ama bedeli yalnızlık. (ahhhh)